Definicja kształtu przedmiotu obrabianego

•   Podstawę do definiowania cięcia stanowią krzywe płaskie. Program umożliwia przejmować dane graficzne z CAD systemów we formatach DXF i IGES. Oprócz tego możliwe jest projektowanie kształtów we własnym łatwym i intuicyjnym edytorze graficznym. Jego filozofia opiera się na wykorzystaniu źródłowej geometrii konstrukcyjnej i późniejszym wytworzeniu obrysowego kształtu w postaci ciągłej krzywej składającej się z odcinków, łuków i krzywych Béziera. Program oferuje dwie płaszczyzny umieszczone na spodniej i górnej powierzchni materiału obrabianego. W razie potrzeby możliwe jest nadefiniowanie z nimi równoległych płaszczyzn odniesienia z dowolną współrzędną Z.
•   Krzywe płaskie można używać do cięcia dwuosiowego lub czteroosiowego ze stałym ukosem.
•   Kształty przestrzenne do ogólnego cięcia czteroosiowego wykonuje się w specjalnym 3D edytorze. Tutaj z krzywych płaskich następuje projektowanie przedmiotu trójwymiarowego, którego ściany tworzone są przez powierzchnie proste.
•   Elementy geometryczne wykonane przez edytor zachowują swoje właściwości geometryczne, które w łatwy sposób można edytować, problemu nie stanowi też zmiana promienia krzywizny, wielkości fazowania lub położenia któregoś z elementów konstrukcyjnych tak, aby reszta konstrukcji zachowała swoje pierwotne właściwości, np. ciągłość styczną lub prostopadłą, równoległość, itp. Powstały kształt może zostać zaopatrzony w koty, które są łączne, co oznacza, że po jakiejkolwiek zmianie elementów geometrycznych kota zawsze wskaże aktualny rozmiar oznaczonej wielkości. Każda zmiana danych geometrycznych automatycznie zapisze się do karty procesu, łącznie z wyliczeniem dróg narzędzi, ewentualnie programu końcowego NC.

Krzywe zdefiniowane przez makra użytkownika:

•   Edytor graficzny może pracować z krzywymi płaskimi zbudowanymi za pomocą makr użytkownika. Umożliwia to pracę z bardziej skomplikowanymi krzywymi, np. w przypadku profilu koła zębatego, itp.
•   Poza płaszczyznami równoległymi do osi X i Y, istnieje możliwość dodania ogólnie położonej płaszczyzny. Zdefiniowane w niej kształty używa się następnie przy cięciu skośnym otworów.